De Franse kastanjeketen staat voor een ommekeer. Op initiatief van de SNPC, de nationale kastanjetelersorganisatie, werd een grootschalig onderzoek uitgevoerd bij de handel en de verwerkende industrie. De conclusie is eenduidig: de sector heeft onmiskenbare troeven, maar kampt met een gebrek aan nationale coördinatie en een teruglopende consumptie, met name voor verse kastanjes. 
© Daniel Mathieu
Een brug bouwen tussen teler en verwerker
Tussen februari en maart 2026 voerde het SNPC gesprekken met 26 verwerkings- en handelsbedrijven, op een totaal van 85 bedrijven op de Franse markt. Een primeur op nationaal niveau. "Het doel was om de band tussen teelt en de rest van de keten te versterken, en te achterhalen wat bedrijven verwachten van de Franse kastanje — uiteindelijk om de vraag naar het Franse product te stimuleren", legt Éric Bertoncello uit.
Tot nu toe bleven de contacten grotendeels beperkt tot de verschillende teeltgebieden, met sterk uiteenlopende realiteiten. Het zuidoosten steunt op oude boomgaarden en traditionele rassen, vaak onder een kwaliteitslabel, terwijl het zuidwesten meer recente aanplanten kent en een andere aanpak hanteert. "We werken erg territoriaal, maar hebben weinig zicht op de keten als geheel", vat Bertoncello samen.
Dynamische sector, maar sterk afhankelijk van import
Uit het onderzoek blijkt dat de Franse productie lang niet volstaat om de verwerkende industrie te bevoorraden. De 26 bevraagde bedrijven verwerken samen zo'n 25.000 ton kastanjes, waarvan 17.000 ton geïmporteerd en slechts 8.000 ton van Franse oorsprong. "We zijn niet in staat om de verwerkingsbehoefte met Franse teelt in te vullen", aldus Bertoncello. Voor de versmarkt is Frankrijk relatief zelfvoorzienend, maar voor verwerkte producten blijft de importafhankelijkheid groot.
Tegelijk neemt de internationale concurrentie toe. Portugal zit sterk in de lift en mikt op middellange termijn op 60.000 ton, tegenover 30.000 ton enkele jaren geleden. Dat vergroot de druk op Franse spelers, die ook nog eens te maken hebben met stijgende kosten en strenger wordende eisen vanuit de retail.
Goede reputatie, maar consumptie stokt
De kastanje heeft een positief imago — gelinkt aan teeltgebied, traditie en natuurlijkheid — en is veelzijdig inzetbaar, van vers tot verwerkt. Verwerkte producten zorgen voor een stabiele activiteit doorheen het jaar. De versmarkt staat echter onder druk: het product wordt nog te vaak gezien als ingewikkeld om consumptieklaar te maken of enkel geschikt voor feestelijke momenten. Daar komt bij dat consumenten tamme en wilde kastanje nog regelmatig door elkaar halen, wat de herkenbaarheid niet ten goede komt.
© CDA07
Kwaliteit, vergrijzing en klimaat als structurele uitdagingen
Een van de grootste knelpunten is de kwaliteit van het fruit. "Rot en andere gebreken zijn een groot probleem en hebben directe gevolgen voor de verwerking, waar de rendementen sterk kunnen schommelen", klinkt het. Bovenop de verouderende boomgaarden — sommige in het zuidoosten zijn 100 tot 200 jaar oud — wegen ook de klimaatverandering en terugkerende gezondheidsproblemen op de sector. Het nationaal kastanjeplan, gelanceerd in 2024, moet de eelt stabiliseren, de kwaliteit verbeteren en de vernieuwing van de boomgaarden begeleiden.
Nationale structuur: ja, maar onder voorwaarden
Over een mogelijke nationale structuur lopen de meningen uiteen. Een eerste groep pleit voor sterkere nationale coördinatie om data te delen en meer gewicht in de schaal te leggen tegenover de retail. Een tweede groep staat er open voor, op voorwaarde dat regionale eigenheid gerespecteerd blijft. Een derde groep is terughoudend. "Bedrijven willen concrete, operationele acties die hen direct voordeel opleveren. Ze willen geen extra administratieve laag bovenop wat er al bestaat", rapporteert Bertoncello.
Communicatie en distributie als hefbomen
Alle partijen zijn het erover eens dat de consumptie omhoog moet. Dat vraagt in de eerste plaats om meer communicatie-inspanningen. "Er zijn al initiatieven op regionaal niveau, maar als we echt impact willen hebben, moeten we een versnelling hoger schakelen." Via Eurocastanea loopt er een Europees communicatieproject om de troeven van het product in de kijker te zetten.
Ook de relatie met de supermarkten verdient aandacht. "De kastanje is vers fruit, maar werd lange tijd als gedroogd fruit beschouwd, wat zijn positie in het rek beïnvloedt", aldus Bertoncello. Een betere kennis van het product en zijn bewaarkarakteristieken is essentieel om het meer waarde te geven.
Een eerste stap naar een gedeelde toekomst
Ondanks alle uitdagingen is dit initiatief een mijlpaal. "Het is de eerste keer dat dit soort gesprekken op nationale schaal plaatsvindt", benadrukt Bertoncello. De volgende stappen zijn verdieping van de dialoog, betrokkenheid van de distributie en het uitwerken van een gezamenlijke strategie. "We hebben een gedeelde visie nodig en een gestructureerd actieplan." Een ambitieuze opdracht, maar onmisbaar voor wie de Franse kastanje toekomst wil geven in een markt die volop in beweging is.
Voor meer informatie:
Eric Bertoncello
Syndicat National des Producteurs de Châtaignes
