Na een droge herfst, een droge winter en een lente met weinig regen, kreeg Spanje een zomer met recordbrekende hittegolven en droogte. Doñana National Park, een van Europa's meest belangrijke draslanden, is een overwinteringsplaats en een tussenstop voor vogels die migreren tussen Afrika en Europa. Eind augustus is helaas de laatste permanente vijver in Doñana verdwenen.
De tijd van Doñana als natuurparadijs is daarmee misschien voorbij. Zonder dringende maatregelen zal veel van de biodiversiteit voorgoed verdwijnen.
Vroeger werden er in Huelva olijven, druiven en tarwe geteeld, die goed waren aangepast aan de droge omgeving. In de jaren 80 kwam de aardbeienteelt op gang, waarbij telers profiteerden van de hogere winsten die werden verdiend met deze export. Subsidies van de EU Common Agriculture Policy zorgden voor een extra stimulans om bessen te gaan telen.
Miljoenen euro's aan landbouwsubsidies, gecombineerd met het milde klimaat van de regio, de herbestemming van duizenden hectares land en overvloedig grondwater transformeerden Huelva in een centrum van intensieve zachtfruitteelt. Dat maakte Spanje de grootste exporteur en de op-een-na-grootste producent van aardbeien ter wereld en een grote exporteur van bramen, blauwe bessen en frambozen met een export geschat op meer dan 1,7 miljard euro ($1,6 miljard) in 2021.
Het probleem is dat om de 11.000 hectare aan zachtfruit-polytunnels te besproeien, de telers grondwater onttrekken aan dezelfde aquifer (watervoerende laag) die het Doñana National Park voedt. In 2020 werd deze aquifer officieel overbevist verklaard. Erger nog, een aanzienlijke hoeveelheid grondwater die wordt gewonnen voor de teelt van zachtfruit, wordt gewonnen via illegale putten.
Carmen Díaz Paniagua, een onderzoeker bij het Doñana Biological Station: "Als de grondwaterwinning niet wordt beperkt, is het onmogelijk Doñana te beschermen."
Bron: aljazeera.com
