"Klimaatverandering maakt het mogelijk om op grote schaal meloenen te telen in Zweden"

Zweden wordt veelal beschreven als een koud donker land net onder de Noordpool, met negen maanden strenge winter en drie maanden met iets slechtere skiomstandigheden, hoe kan iemand dan op het idee komen om daar meloenen in de vollegrond te telen?

Ingmar Nilsson, een meloenteler van de tweede generatie in Frillestad, buiten Helsingborg, Skåne, vertelt ons hoe hij het warme klimaat in zijn voordeel gebruikt om zoet smakende meloenen en watermeloenen te telen.


Ingmar Nilsson levert zijn in Zweden geteelde meloenen af

"Zweden is donker... van half oktober tot half maart, maar daarna neemt de lengte van de dag snel toe, tot midzomer wanneer de dag langzaam weer korter wordt. Ter vergelijking: op 21 juni hebben we 17:35 uur daglicht in het zuiden van Zweden, en 24 uur in het noorden, vergeleken met 14:48 uur in Alicante, Spanje op dezelfde datum, wat overeenkomt met wat we begin mei, of half augustus, hebben. Dat en het feit dat de Zweedse zomer meestal een temperatuur heeft tussen 18-30°C overdag, en 12-20°C 's nachts, geeft de meloenen heel behoorlijke temperaturen om te groeien en veel licht zorgt voor een snelle groei," legt Nilsson uit.

Hoewel het weer niet het meest betrouwbare is, kan het binnen een week omslaan van 15°C en regen naar 30°C en zon, en weer terug. Het kan ook de hele zomer 15-18°C blijven, om het jaar daarop weer 25-30°C met constant de zon.

Maar hoe komt iemand op het idee om iets te telen dat zo van warmte en zon houdt als meloenen in een land met zulke onzekere teeltomstandigheden?

"Laat ik beginnen met te zeggen dat de meloenteelt in Zuid-Zweden een vrij lange geschiedenis heeft. De commerciële teelt begon net na het einde van WO2, eind jaren veertig. In die tijd werden bijna alle meloenen geteeld in kassen, die elk jaar op het veld werden verplaatst. Het was een zeer arbeidsintensief teeltsysteem, maar het gaf een hoge opbrengst en zorgde elk jaar voor een behoorlijke oogst. Ter vergelijking: mijn vader, die van 1947 tot 2002 meloenen teelde, had een gemiddelde opbrengst van 4 ton per jaar op 2.500 m2," herinnert Nilsson zich met plezier.

Hij zegt dat de Zweedse meloenen altijd van het netvormige Italiaanse type zijn geweest, maar vaak veel groter. Vanaf het begin tot halverwege de jaren zeventig waren het alleen open bestoven rassen die in lokale rassen veranderden, omdat de telers hun eigen zaad produceerden. Nieuwe en kleinere rassen werden geïntroduceerd door de zaaibedrijven, zoals "Herma" en "West", maar deze veranderden in de loop der jaren in lokale rassen.

"Halverwege de jaren zeventig werd de eerste hybride 'Aroma' geïntroduceerd, die al snel dé Zweedse meloen werd en dat bleef tot 2015, toen hij van de markt verdween vanwege slecht oudermateriaal. Hij was niet geschikt voor de buitenteelt en barstte en werd smakeloos. Vanaf de jaren zestig werd de teelt in kassen hier en daar beoefend, maar meloenen konden qua opbrengst niet tippen aan komkommers, die onder dezelfde omstandigheden gemakkelijker te telen waren. In het midden van de jaren negentig werd op hooguit 6 ha op grote schaal geprobeerd meloenen in de vollegrond te telen, maar omdat het om de variëteit "Aroma" ging, kwam daar na een paar jaar een einde aan vanwege zowel kwaliteits- als opbrengstproblemen. Helaas leidde dat experiment tot een totale daling van het prijsniveau, in twee jaar tijd daalde de prijs van 10 kg tot 2,5 kg. Zweedse meloen werd tot dan toe gezien als een meloen voor fijnproevers en motiveerde daardoor een veel hogere prijs dan importmeloenen," zegt Nilsson.

Hij zegt dat "Aroma" sindsdien is verdwenen, terwijl zowel zaadbedrijven als telers hebben geprobeerd een vervanger te vinden, maar niets is in de buurt gekomen van de expliciete smaak van "Aroma". Het huidige prijsniveau begint zich te herstellen en de klanten herinneren zich "Aroma" niet meer, maar zijn gewend aan allerlei soorten meloenrassen uit de hele wereld. Dat is waar de teelt van Zweedse buitenmeloenen om de hoek komt kijken. Nilsson zegt dat veel Zweedse klanten zeer milieubewust zijn en de voorkeur geven aan lokaal geproduceerd voedsel, indien mogelijk biologisch geteeld.

"Aangezien ik meloenen in mijn bloed heb, voelde het natuurlijk om uit te proberen of ik alle soorten meloenen kon telen die de klanten over het algemeen kennen. Daarom teel ik Yellow Canary, Piel de sapo, Cantaloupe, Galia, Sandias (rood vruchtvlees en geel vruchtvlees) Charantais en het meest van al gele netmeloen. Mijn bedrijf met de naam Pukemossens gaard, heeft een areaal van 25 ha en behoort tot de kleinste in de streek; ik heb ervoor gekozen geen werknemers in dienst te hebben, zodat ik mijn meloenteelt op een even kleine schaal moet houden," zegt Nilsson.

"Meloenen hebben een slechte weerstand tegen onkruid en aangezien ik een bio-teler ben, heb ik maar twee opties om dat probleem op te lossen... mechanisch onkruid verwijderen, wat bijna onmogelijk is, of voorkomen dat het onkruid groeit door afdekmateriaal te gebruiken. Ik gebruik 'Mypex' afdekmaterialen, hoewel dat een hele uitdaging is in winderige omstandigheden. Insecten zijn voor mij geen probleem, ook al worden meloenen door hetzelfde ongedierte aangetast als komkommers, maar die blijven liever binnen in de kassen. Slakken daarentegen kunnen wel een probleem zijn. Vooral de Spaanse bosnaaktslak... daar bedank ik graag voor..."

"Het planten begint half mei en eindigt half juni. Ik kweek mijn eigen planten in mijn kas van 18 m2. Ik kan daar 3000 planten tegelijk in kweken. De oogst begint meestal in augustus en eindigt eind september tot begin oktober. De rassen die ik kies, moeten geschikt zijn voor een noordelijk klimaat en mogen bij rijpheid niet meer dan 1,5 kg wegen. Tot nu toe kan ik niet beweren dat ik rijk ben geworden door meloenen te telen in de vollegrond, maar wel rijk door elk jaar iets nieuws te leren, in een cultuur die ik dacht te kennen. Buitenteelt is absoluut meer een gok dan kastteelt, maar het vergt ook veel minder werk."

"Hoewel dit een vrij droog jaar is geweest, heb ik nog niet één keer geïrrigeerd! Ik kan geen opbrengstcijfers geven, want het is nog een proefsysteem. Maar met het risico een beetje cynisch te worden... De klimaatverandering staat eigenlijk aan mijn kant, althans in deze kwestie. Meloenen kunnen en moeten in Zweden op veel grotere schaal worden geteeld dan nu het geval is. De smaak van watermeloen in een warm en zonnig jaar als het huidige is minstens zo zoet als Spaanse of Italiaanse meloenen en het is geen groter risico bio te telen dan conventioneel, door de afwezigheid van ongedierte. Om terug te komen op het klimaat, kan ik er alleen maar op wijzen dat de langere dagen van de Zweedse zomer de meloenteelt juist ten goede komen," concludeert Nilsson.

Voor meer informatie:  
Ingmar Nilsson
Pukemossens gaard
+ 46 70 234 05 19
ingmar.n@telia.com 


Publicatiedatum:



Ook onze nieuwsbrief ontvangen? | Klik hier


Ander nieuws uit deze sector:


Schrijf je in voor onze dagelijkse nieuwsbrief om al het laatste nieuws direct per e-mail te ontvangen!

Inschrijven Ik ben al ingeschreven