De afgelopen vijf jaar ligt het papaja-areaal in Costa Rica stabiel op zo'n 1.000 hectare, goed voor circa 55.000 ton per jaar. De exportvolumes zijn iets wisselvalliger, maar overschrijden zelden de 5% van de totale productie, waarmee het land wereldwijd op ongeveer de twintigste plaats staat — zowel in productie als in export, aldus Faostat. Green Life is een van de bedrijven die deze fruitsoort teelt en exporteert. Het is een familiebedrijf, geleid door Félix Castro Drumond en zijn zoon Kevin.
© FreshPlaza
Kevin Castro en Félix Castro, zoon en vader, aan het roer van het Costa Ricaanse familiebedrijf Green Life
Eén gewas, één focus
Green Life teelt uitsluitend papaja, zonder nevengewassen. Het bedrijf bewerkt zo'n 15 eigen hectares in de provincie Limón, aan de Caribische kust van Costa Rica. Elke drie maanden plant het zo'n drie hectare, in een gespreid systeem dat een doorlopende aanvoer garandeert. "We moeten dat stapsgewijs doen om altijd papaja beschikbaar te hebben", legt Félix uit. Van planten tot oogst duurt zeven à acht maanden. Dankzij een netwerk van bevriende telers in de regio haalt Green Life zo'n 45 ton per week, genoeg voor twee à drie containers. "Het potentieel is er", bevestigt Kevin.
© FreshPlaza
Een lokale variëteit met eigen karakter
Green Life teelt de Pococí, een in Costa Rica ontwikkeld ras. Het is niet de grootste papaja op de markt — ze worden verkocht in kartons van 14 kilo, met tien tot twaalf stuks van iets meer dan één kilo per stuk — maar Félix en Kevin zeggen dat de smaak dat meer dan compenseert. "Niet de grootste, maar wel de zoetste", zegt Kevin. Vergeleken met bekendere rassen als de Braziliaanse Formosa, Mexicaanse variëteiten of de Taiwanese Tainung houdt de Pococí goed stand: "We hebben veel rassen geproefd en kunnen zeggen dat dit een van de zoetste is."
Canada eerst, Europa in het vizier
Canada is vooralsnog de belangrijkste exportmarkt van Green Life. "De papaja gaat per schip en komt na twintig tot drieëntwintig dagen in uitstekende conditie aan. Een eerste proefzending naar Europa was eveneens succesvol. Die ging mee in een gedeelde container met een ananasproducent uit San Carlos, een formule die de logistieke kosten beheersbaar houdt", aldus Kevin.
© FreshPlaza
Europa staat duidelijk op de radar. Green Life voert actief gesprekken met potentiële partners in Spanje en nam deel aan de beurs in Madrid. "Ons doel is meer productie, meer export", zegt Félix, "ook voor de werkgelegenheid van de mensen die hier wonen."
Die Europese ambities passen in een bredere sectortrend. Volgens Procomer, het Costa Ricaanse exportbevorderingsagentschap, ging de afgelopen vijf jaar gemiddeld 63% van de papaja-export naar Noord-Amerika, terwijl Europa goed was voor minder dan 5%. De Midden-Amerikaanse buurlanden namen zo'n 30% voor hun rekening. Er is dus nog veel ruimte om de Atlantische Oceaan over te steken.
Een niche met groeipotentieel
In landen als Nederland en Duitsland is papaja in gewone supermarkten nauwelijks te vinden. De vrucht wordt hoofdzakelijk verkocht in etnische supermarkten, waar de vaste klanten vooral uit Latijns-Amerikaanse, Afrikaanse en Midden-Oosterse gemeenschappen komen. Spanje, met zijn grote Latijns-Amerikaanse diaspora, is een stevige markt. "Mensen nemen hun gewoonten mee als ze reizen: er zijn Latino's in elk land", zegt Kevin. "En de papaja gaat met hen mee." Naarmate de bekendheid van papaja groeit en de bevolkingssamenstelling verandert, wordt verwacht dat ook de reguliere Europese vraag volgt.
© FreshPlaza
Certificeringen: werk aan de winkel
Voor de Canadese markt volstaat GlobalGAP vooralsnog. Maar Kevin en Félix weten goed dat toetreding tot Noordwest-Europese markten — Nederland, België, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk — aanvullende sociale certificeringen vereist. Ze beseffen dat Green Life klaar moet zijn nu de normen strenger worden, ook in markten waar de eisen van oudsher minder hoog lagen.
De uitdagingen van papajateelt
Papaja telen is kostbaar: zo'n $15.000 per hectare, tegenover de $3.000 à $4.000 voor cassave, een ander gangbaar gewas in de streek, aldus Félix. Bovendien is het een kwetsbare vrucht. "De schil van papaja is heel gevoelig", legt Kevin uit. "We hebben schimmels, we hebben insecten. De zoetheid trekt ze aan en ze veroorzaken schade, dus je moet de voeding heel goed bewaken. Dat alles drijft de teeltkosten flink op."
Het vochtige klimaat bevordert de groei, maar creëert ook ideale omstandigheden voor schimmelziekten. "De luchtvochtigheid is hier erg hoog en de schimmels zijn zeer agressief", voegt Kevin toe. Om die uitdagingen het hoofd te bieden, werkt Green Life samen met Procomer, dat apparatuur heeft geleverd gericht op minder waterverbruik, betere schimmelbeheersing en minder gewasbeschermingsmiddelengebruik.
© Green Life
(foto rechts: Kevin Castro van Green Life, Piet Schotel, interviewer voor FreshPlaza, en Alexander Vargas van Procomer)
Krappe arbeidsmarkt
Personeel vinden wordt steeds lastiger. "Het is best moeilijk om mensen te vinden die hier willen werken", erkent Kevin. De meeste werknemers zijn al tientallen jaren in dienst, en jongeren trekken liever naar de stad voor een studie of andere kansen. "Nicaraguaanse arbeiders helpen dat gat deels opvullen", zegt Félix. Green Life heeft momenteel vijf tot tien mensen in het veld en zo'n 25 in het pakstation. Om minder afhankelijk te zijn van handarbeid, zet het bedrijf in op technologie: "Daarom implementeren we technologische oplossingen, zoals drones voor de bespuiting. Dat gebruiken we hier al", aldus Kevin.
Open voor samenwerking
Félix en Kevin geven aan dat Green Life openstaat voor partnerships, inclusief investeringen. "Europese bedrijven zijn welkom om hierheen te komen. Als iemand een alliantie aangaat en investeert in grootschalige teelt, verwelkomen we dat", besluit Kevin.
Voor meer informatie:
Félix Castro Drumond
Green Life
Pococí, Limón (Costa Rica)
Tel: +506 8849 7028
[email protected]
