Bremia is een genetisch divers organisme dat verantwoordelijk is voor valse meeldauw in sla. Deze ziekteverwekker vormt een aanzienlijk probleem voor slatelers over de hele wereld, aangezien verschillende rassen van Bremia lactucae aanwezig kunnen zijn op één teeltlocatie, wat leidt tot problemen met opbrengst en kwaliteit.
Vanaf 1 juli 2023 wordt resistentie tegen Bremia lactucae rassen BI:16-28EU niet meer geclaimd in Europa aangezien deze niet langer agronomisch relevant zijn. Door de International Bremia Evaluation Board is vastgesteld dat deze rassen in de praktijk niet meer worden waargenomen.
Sinds 1 juli zal de resistentieclaim van een slaras alleen betrekking hebben op BI:29-40EU. Door deze verandering te erkennen, kunnen we telers begeleiden bij het aanpassen van hun ziektebestrijdings-strategieën, het selecteren van alternatieve resistente rassen en het implementeren van preventieve maatregelen om opbrengstverliezen te minimaliseren en producten van hoge kwaliteit te behouden.
Belang van resistenties
Bremia lactucae, het organisme van valse meeldauw, is een wereldwijd probleem dat de opbrengst en kwaliteit van de teelt van sla aantast. De ziekte manifesteert zich als chlorotische gele vlekken op het bladoppervlak, gevolgd door het verschijnen van witte pluizige schimmelgroei op het onderste bladoppervlak binnen 24-48 uur, wat duidt op sporenvorming. De laesies blijven zich uitbreiden en worden steeds meer chlorotisch, waardoor de bladeren uiteindelijk volledig bruin worden. Telers nemen vaak hun toevlucht tot fungiciden en resistentiegenen om mogelijke verliezen te beperken.
Nieuwe fysiotypen van Bremia ontstaan vaak door mutaties in de virulentiegenen tijdens de vorming van sporen vóór de vermeerdering van B. lactucae. De hoge variabiliteit van Bremia lactucae wordt voornamelijk toegeschreven aan deze mutaties in zijn virulentiegenen. Als gevolg hiervan wordt de rasspecifieke resistentie die door verschillende resistentiegenen wordt geboden, vaak snel overwonnen door nieuw opkomende rassen of fysiotypen van het Bremia-pathogeen.
De meest efficiënte methode om valse meeldauw te bestrijden is het telen van resistente rassen. Bremia lactucae vertoont een substantiële genetische diversiteit, en op een slaveld kunnen meerdere pathogene rassen aanwezig zijn.
Weerstand maakt het verschil
Resistentie speelt bij bladgewassen een cruciale rol voor een succesvolle teelt. In ons streven om waarde toe te voegen in de hele toeleveringsketen, van teler tot consument, benadrukken we het belang van de resistentie van bladgewassen tegen Bremia.
Voorst bieden resistenties een groot voordeel voor telers met een beperkter gebruik van inputs, hogere opbrengsten en minder risico op oogstverlies. Voor retailers en voedselverwerkers betekenen resistenties kwalitatief hoogwaardige producten met een langere houdbaarheid. Aan de andere kant garanderen resistenties de consument gezondere producten en residuvrije groenten, waardoor voedseltekorten worden voorkomen. Daarom volgen onze veredelaars continu de veranderingen in de Bremia-populatie als reactie op de introductie van verhoogde resistentie, zodat onze rassen een optimale bescherming bieden.
Voor meer informatie:
Enza Zaden
[email protected]
www.enzazaden.com
