sector ontdekt het grote potentieel

Acerola is aantrekkelijk fruit vanwege hoog vitamine C-gehalte

Kijkend naar de hoeveelheid vitamine C is de sinaasappel een amateur in vergelijking met de acerola. De acerola is echter een stuk minder bekend in Europa, aangezien dit fruit veel minder voorkomt in deze regio. De acerola komt oorspronkelijk uit Zuid-Mexico. Het fruit staat ook wel bekend als de 'kers van de Antillen". De acerola is ook aan te treffen in Centraal-Amerika, in noordelijk Zuid-Amerika en zelfs in Texas (VS). Hierdoor zijn er vele benamingen voor dit fruit ontstaan, afhankelijk van het gebied waar het geteeld wordt: West-Indische kers, Barbadoskers, rode kers, manche of semeruco, onder andere.

Momenteel is Brazilië de grootste teler van acerola. De struiken waaraan het fruit groeit zijn zo'n 2 tot 3 meter hoog. Het fruit heeft een diameter van 1 tot 4 centimeter en weegt tussen de 2 en 15 gram. Vreemd genoeg daalt het vitamine C-gehalte naarmate het fruit rijpt. Het groene fruit bevat dan ook meer vitamine C dan het rode. Rijpe acerola's lijken enigszins op kersen, waar ze op het eerste gezicht dan ook vaak mee verward worden. Bij nader onderzoek blijkt echter dat het om een hele andere soort fruit gaat.

De acerola is helaas een behoorlijk gevoelige fruitsoort. Zelfs met de speciale technieken die worden ingezet om het fruit te verwerken en te bewaren wordt het vitamine C-gehalte aangetast. Het fruit lijdt na de oogst tevens aan een waterverlies dat een verlies van 25,2% van het ascorbinezuurgehalte tot gevolg heeft. Telers moeten de processen daarom met beleid uitvoeren. Dit maakt het product duurder en compliceert de handel. Het is dan ook moeilijk om verse acerola te verkrijgen buiten de landen waar het fruit geteeld wordt. Als gevolg hiervan wordt acerola vaak bestemd voor de productie van sappen en conserven of voor de verwerking in vitaminesupplementen.

De veelzijdigheid van deze fruitsoort is echter verrassend. Dat wordt bevestigd door het feit dat de Federale Universiteit van Ceará (Brazilië) een ketchup heeft ontwikkeld, die ze 'natchup' hebben genoemd, waarin acerola, bieten en pompoen zijn gebruikt in plaats van tomaten. Op deze manier kan dit fruit toch in alle uithoeken van de wereld terechtkomen.

In de afgelopen jaren is er veel interesse ontstaan voor dit fruit. Japan is de grootste consument van de in Brazilië geteelde acerola. Daarna volgen de Verenigde Staten en Europa. Deze verbreiding laat zien dat de sector op de hoogte is van de conclusies van diverse onderzoeken over de gezondheidseffecten van het fruit. Acerola kan een bijdrage leveren in de bestrijding van ziektes, zoals een hoge bloeddruk, verschillende soorten kanker, arteriosclerose en hartinfarcten. 

Hoewel het hoge gehalte aan vitamine C de belangrijkste eigenschap is van dit fruit, bevat de acerola ook vitamine A, B1, B2, B3, B5, B6 en E. Een ander pluspunt van het fruit zijn de aanwezige mineralen: calcium, fosfor, magnesium, ijzer, kalium, natrium en zink. Ook moet de aanwezigheid van carotenoïden, bioflavonoïden, tannines en polyfenolen niet vergeten worden. Daarnaast lijkt het er op dat er voor dit fruit zelfs een toekomst ligt in de cosmetische wereld, aangezien acerola-extracten antioxiderende en huidbeschermende eigenschappen hebben.

Er is een sprankje hoop voor de Europeanen die dit fruit graag vers willen consumeren. De acerola groeit in Spanje namelijk in het wild en wordt zelfs verkocht. Het seizoen duurt echter maar een maand lang. De acerola wordt onder andere geteeld in Tudela de Duero, el Bierzo, Oostelijk Andalusië en Palma de Mallorca.

Bron: alimente.elconfidencial.com


Publicatiedatum:


print   

Ook onze nieuwsbrief ontvangen? | Klik hier


Ander nieuws uit deze sector:


© AGF.nl 2019

Schrijf je in voor onze dagelijkse nieuwsbrief om al het laatste nieuws direct per e-mail te ontvangen!

Inschrijven Ik ben al ingeschreven