Een klein succes voor speciaal zaaigoed, meer is de jongste uitspraak van het Europese Gerechtshof over rassenbescherming van aardappelen niet. De uitspraak bepaalt namelijk dat de Europese richtlijn, die voorschrijft dat alleen gecertificeerde soorten verhandeld mogen worden, van kracht blijft. Daar hebben met name grote bedrijven baat bij.
De Luxemburgse rechters hebben ten gunste van kleine pootgoedkwekers een uitzonderingsregeling op een EU-richtlijn van kracht laten gaan die toestaat dat niet geregistreerde, oude pootgoedrassen regionaal in kleine hoeveelheden verhandeld mogen worden. De handel is zowel geografisch als kwantitatief gezien dus slechts binnen zeer beperkte grenzen mogelijk. De uitspraak is dus alleen een kleine overwinning voor het behoud van de rassenveelvoud in de landbouw, en geen werkelijk grote bedreiging voor internationale agrarische concerns zoals Monsanto, Bayer, Syngenta en DuPont waar sommigen op gehoopt hadden.
Certificeren blijft een dure aangelegenheid, waar op de lange termijn maar weinig bedrijven het geld voor hebben. Er zijn weliswaar goede redenen voor rassenbescherming, wat ook door de certificering van zaaigoed gewaarborgd wordt. Het beschermt bijvoorbeeld de belangen van telers die veel geld in de ontwikkeling van nieuwe plantensoorten steken, wat natuurlijk ook van algemeen belang is. Maar aan de andere kant zou het eigenlijk niet zo mogen zijn dat er quasi-monopolies ontstaan omdat slechts sommigen een verplichte certificering kunnen betalen.
