Mededelingen

Vacatures

"Tweetende AGF'ers"

Laatste reacties meer

Top 5 - gisteren

Top 5 - afgelopen maand

Top 5 - afgelopen week

Weer & verkeer

Weersverwachting
Nederland
Meer weer in Nederland weeronline.nl Altijd jouw weer

Michiel van Ginkel in gesprek met Geert Benders

"Zonder mijn twee PLUS-supermarkten was Beej Benders geen haalbare kaart geweest"

In de serie 'Michiel F. van Ginkel in gesprek met' praat directeur Michiel F. van Ginkel van ZON fruit & vegetables voor ZON magazine telkens met een andere gesprekspartner die een relatie heeft met ZON. Deze keer is dat Geert Benders, directeur van twee PLUS-supermarkten en van versmarkt/restaurant Beej Benders.



Michiel: Heb je wat met de telers van ZON?
Geert: Ik heb wat met telers en daar zitten ook diverse telers van ZON bij. In deze regio kun je niet om de telers van ZON heen.
Michiel: En jouw producten bij Beej Benders zijn ook zoveel mogelijk lokaal?
Geert: Ons uitgangspunt is: lokaal waar het kan, elders waar het moet. Bananen groeien hier nu eenmaal niet. Maar als er lokaal aanbod is, laten we dat product niet uit het buitenland komen. Daarnaast vinden we het belangrijk om de herkomst van onze producten te laten zien. Dus als het even kan, melden we van welke teler of boer een product afkomt.
Michiel
: Wat mij ook is opgevallen is dat jullie in een aantal gevallen tonen hoe de prijs van een product tot stand komt.
Geert: Wat ik graag met het concept Beej Benders wilde bewerkstelligen is een andere manier van samenwerking in de keten, van de primaire sector tot aan de consument. Om het anders te gaan doen, is transparantie in mijn ogen een voorwaarde. Die transparantie bestaat bij Beej Benders uit twee delen: letterlijk laten zien hoe je eten gemaakt wordt door ambachtslieden zoals bakkers en slagers zichtbaar aan het werk te zetten én te laten zien hoe de prijs is opgebouwd. Dat laatste blijkt lastiger dan we aanvankelijk dachten. Telers kijken vaak kritisch naar supermarkten, omdat die vaak oneigenlijk gebruik maken van producten uit de eigen regio door te stunten met producten als cola en chips en dat te compenseren door extra marge op vers te zetten. We leven natuurlijk wel in een vrijemarkteconomie, dus ik zeg dan: denk na telers en ZON en vorm een collectief om sterk te zijn en niet ieder voor zich en god voor ons allen. Ook zie ik terug bij telers dat zij zich steeds nadrukkelijker zijn gaan bezighouden met schaalvergroting, subsidies binnenhalen en warmteterugwinning en – dan chargeer ik natuurlijk – dat het telen van een product pas daarna komt.
Michiel: Dus als ik het goed samenvat, zeg je dat in de waan naar grootte en kostprijsdenken, die gedreven wordt door marktmechanismen – ik zeg bewust niet de retail – zie je dat een aantal telers zeggen 'als dat het spel is ga ik het ook spelen', maar dan lijkt het product niet op de eerste plaats te staan.
Geert: Klopt en dat heeft geleid tot een product dat is aangepast aan de prijs en de wens van de markt. Dan wordt er dus niet geïnnoveerd en dan wordt er niet gestreefd naar het beste en het lekkerste product. Als bij ZON dít de ondergrens is voor een bepaald product, laten we zeggen paprika, dan moet ik als teler zorgen dat ik niet door die ondergrens val, maar ik ga ook niet mijn stinkende best doen om er ver bovenuit te steken, want de prijs blijft hetzelfde en het product is vanaf het moment dat het in de bak zit anoniem. Dat is wat we hier weg willen halen. Daarbij beseffen we dat iedereen die bij Beej Benders wat wil, dat niet moet doen vanwege volume. We zien onszelf als een podium voor co-creatie waarop je kunt gaan testen of dingen ook anders kunnen. En als dat hier anders kan, dan zal het ook op meerdere plekken anders kunnen. Wij pretenderen niet meer en niet minder te zijn. Maar als we het hebben over de prijstransparantie, die kunnen we alleen geven als we één op een afspraken met een teler hebben. Dan laten we de inkoopprijs, de logistieke kosten en de verkoopprijs zien. Maar wie schetst onze verbazing dat wel driekwart van de telers daar niet van gediend is.
Michiel: En waarom niet?
Geert: Omdat ik denk dat het deel dat de teler krijgt vrij fors is. Veel forser dan de teler ons misschien wil doen geloven. Telers hebben niet graag dat andere retailers zien welke prijs wij betalen. Weliswaar betaalt Beej Benders de teler over het algemeen een wat betere prijs dan de reguliere supermarkt, maar dat is geen significant verschil. Dat is mijn interpretatie van de reden. Je zou het de telers zelf moeten vragen. Hoe dan ook heeft de ontwikkeling van de afgelopen jaren geleid tot nivellering van smaak en kwaliteit en dat is kwalijk.



Michiel:
Zie je dat de klant van Beej Benders meer aandacht heeft voor smaak en kwaliteit dan klanten van supermarkten, bijvoorbeeld jouw eigen PLUS-supermarkten?
Geert: Ja absoluut, waarbij ik wel een kanttekening plaats. Ik besef dat ik zelf wel boter op mijn hoofd heb, want zonder mijn twee PLUS-supermarkten was Beej Benders geen haalbare kaart geweest. In supermarktland bestaat zeker aandacht voor smaak en kwaliteit, maar deels is dat fake aandacht, omdat de supermarkt daarmee voor de bühne een mooi verhaal wil vertellen. Tegelijkertijd zijn er ook steeds meer formules die beseffen dat er een wal is die dat volumeschip doet keren. Dat steeds maar meer en groter is eindig, net als de groei die we jarenlang gekend hebben. Dat heeft meerdere redenen: steeds bewustere consumenten, maar ook het besef wat we met ons eten hebben gedaan. We hebben het genivelleerd tot een brandstof die we tot ons moeten nemen. We moeten dat eten weer de plek geven die het verdient. Bij ons komt eten op de derde, vierde plaats, terwijl het in veel Zuid-Europese landen op één staat.
Michiel: Klopt, alleen Amerika en Engeland staan er in dat opzicht slechter voor dan Nederland. Nog even over dat keren van de wal. Met een aantal collega's kwamen we laatst tot de conclusie dat de land- en tuinbouw in Nederland een enorm succes is in de ogen van de mannenwereld die zich daar tot nu altijd mee bezig heeft gehouden als het gaat om zaken als groei, kostprijs, techniek, mechanisatie, data. Daar tegenover staat een groeiende groep mensen, met name vrouwen, die zich afvragen of het aanbod wel het type voedsel is dat ze willen eten en aan hun gezin willen geven. Is dat iets wat jij ook kan onderschrijven?
Geert: Zeker, je kunt dat naadloos doortrekken naar de retail. Want meer dan 90 procent van de beslissers in de retail zijn mannen, terwijl bijna driekwart van de klanten van de retail vrouw is. Dat is extra raar omdat mannen en vrouwen heel verschillend denken en doen als het om eten gaat. We hebben het dus duidelijk over een aanbodgestuurd model en we zouden naar een vraaggestuurd model moeten. Dan zullen vrouwen daar dus een andere rol in moeten krijgen.
Michiel: Grappig, ik had die connectie met de retail niet gemaakt. Ik had pas een delegatie uit Azerbeidzjan en een uit Saoedi-Arabië op bezoek. Het bizarre is dat die bij wijze van spreken een moord zouden plegen als ze het systeem dat wij in Nederland hebben opgebouwd in hun land zouden kunnen kopiëren. Dat komt natuurlijk doordat we in verschillende ontwikkelingsfases zitten. Neemt niet weg dat we er aan de ene kant in worden bevestigd dat we een geweldig systeem hebben, terwijl we aan de andere kant merken dat er op de interne markt serieuze vragen bij datzelfde systeem worden gesteld.
Geert: Ook dat kan ik van de retailkant alleen maar bevestigen. We hebben het hier over het lean en mean maken van de keten. Er is, denk ik, geen land in de wereld waar de supermarkten zo efficiënt zijn ingericht als in Nederland. Alleen als je kijkt naar het belevingsgehalte en het lekker gehalte in de Nederlandse supermarkt, dan gaat het er in Zuid-Europese supermarkten heel veel anders aan toe. Maar zoals ik straks al zei: de wal is het schip aan het keren. Voor een deel is dat voor de bühne, maar steeds meer is er ook sprake van een intrinsieke belangstelling voor een veranderslag. Die moet groeien.
Michiel: Zeker, we kunnen natuurlijk niet in één keer al onze efficiency overboord gooien. Je moet beide werelden naar elkaar brengen en daar een mix in vinden.
Geert: We zijn inderdaad met zijn allen doorgeschoten in efficiency, volume en meer, meer, meer voor minder, minder, minder. Het is natuurlijk absurd dat er boten de oceaan oversteken met aan boord flesjes water, alleen omdat daar een etiket met een bepaald merk op zit. Maar welk model je ook kiest, het moet in een vrijemarkteconomie op zijn minst wel kostendekkend zijn. Anders is iets gedoemd te mislukken.
Michiel: Je kunt een systeem dat decennialang is ontwikkeld niet in een paar jaar tijd omgooien. Het is wat je zegt: uiteindelijk moet er een model uitkomen dat je ook weer kunt terugverdienen en dat door de consument gewaardeerd wordt. Maar je hebt gelijk dat we soms doorslaan, in beide richtingen trouwens. Pas geleden waren we met het bestuur van de coöperatie en met wat telers naar de Palts in de buurt van Mannheim. Daar hebben we een aantal heel grote telers ontmoet, duizend hectare en meer. Een van hen teelt lente-uitjes en is uitgegroeid tot de lente-ui leverancier voor heel Duitsland. Die wordt nu geconfronteerd met het feit dat retailorganisaties in Duitsland alleen nog maar lokaal product willen hebben. Die teler zegt dat hij alles naar de Palts heeft gehaald om de teelt efficiënter te maken en nu is zelfs Duits product niet meer voldoende maar moet het lokaal Duits product zijn. Als die teler op een aantal locaties moet gaan telen, is dat een stuk minder efficiënt en dus een stuk duurder en daarbij is in sommige delen van Duitsland de grond niet zo goed voor lente-ui als in de Palts. Dan valt de opbrengst dus ook nog eens lager uit bij decentralisatie.
Geert: Ik vraag me af hoe je de relevantie van zo'n beleid kunt aantonen.
Michiel: Het nieuwe model zal met horten en stoten en met stappen voor- en achteruit georganiseerd worden. Wat wel vaststaat, is dat de consument weer gevoel bij het product wil hebben. De anonimiteit die we hebben gehad werkt niet meer.
Geert: Ik ben daarom zeker ook gecharmeerd van het initiatief Die Frischen. Lokaal is een trend en steeds meer een oprechte trend. Het gaat om kwaliteit, versheid en korte ketens, maar het moet wel om het beste product gaan. De beste bloemkool komt nog steeds uit Noord-Holland. Dat heeft alles met de grond te maken. Dan laat hem lekker daar vandaan blijven komen, al zal Beej Benders altijd kiezen voor lokale bloemkool als die beschikbaar is.

Bron: ZON Magazine

Wie is Geert Benders?
Geert Benders is al meer dan een kwart eeuw een gepassioneerd supermarktondernemer. Meerdere keren is zijn zaak in Venlo uitgeroepen tot beste supermarkt van Nederland. Enkele jaren geleden opende hij ook in Blerick een PLUS-supermarkt en ook die zaak is een succes; niet lang na de opening werd de zaak uitgeroepen tot de mooiste supermarkt van Nederland. Plus Benders is supermarkt van het jaar geweest en meermaals Beste Plus van Nederland. Met versmarkt annex restaurant Beej Benders in hartje Venlo zet de ondernemer in op een nieuwe foodformule.

 


Publicatiedatum :



Ook onze nieuwsbrief ontvangen? | Klik hier


Ander nieuws uit deze sector:


© AGF.nl 2018